اصل اساسی دستگاه بیهوشی
1 اصل کار
عملکرد دستگاه بیهوشی عمدتا خروج گاز بیهوشی است ، به طوری که بیمار تحت بیهوشی تحت عمل جراحی قرار می گیرد. بنابراین ، لازم است ابتدا دستگاه تأمین گاز وجود داشته باشد و گاز عرضه شده O2 ، هوا یا N2O است. در گذشته از O2 فشرده شده یا هوا و مایع N2O ذخیره شده در یک سیلندر هوا برای تأمین استفاده می شد. امروزه ، اکثر بیمارستانهای بزرگ شهری یک سیستم تأمین گاز مرکزی برای تأمین سه گاز فوق ساخته اند. تمام برنامه های کاربردی در بیهوشی بالینی برای اطمینان از فشار کم و ایمنی مداوم ، به کاهش فشار خون نیاز دارند. به طور معمول ، فشار به 3 کیلوگرم در سانتی متر مربع کاهش می یابد. هنگام ورود به دستگاه بیهوشی به حلقه تنفس ، جریان هوا باید از طریق یک متر سنج به میلی لیتر در دقیقه کاهش یابد تا بتواند از آن برای بیمار استفاده شود. از آنجا که یک شیر یک طرفه در حلقه وجود دارد ، گاز استنشاق شده یا بازدم شده در یک جهت خاص کار می کند و یک مخزن آهک سودا بین حلقه های تنفسی وجود دارد. بنابراین ، می توان تنفس طبیعی را در حلقه دستگاه بیهوشی انجام داد ، می توان اکسیژن یا گاز بیهوشی را استنشاق کرد ، و CO2 موجود در گاز بازدم هنگام عبور از مخزن آهک سودا جذب می شود.
2. تأمین گاز بیهوشی
به جز اینکه N2O مستقیماً از طریق فلومتر وارد حلقه می شود و برای استنشاق بیمار با O2 مخلوط می شود ، بقیه همه توسط مایع بیهوشی موجود در اواپراتور فرار می شوند و بخار بیهوشی را تولید می کنند. و متناسب با غلظت مشخصی بیمار را برای استنشاق تأمین کند ، بنابراین می توان اواپراتور را به عنوان جز component اصلی دستگاه بیهوشی توصیف کرد که مربوط به عمق بیهوشی و ایمنی بیمار است.
ساده ترین اواپراتور بیهوشی عبور مقدار مشخصی از مخلوط O2 ، هوا یا N2O + O2 (به نام گاز رقیق کننده) در فضای بالای ظرف حاوی مواد بی حس کننده استنشاق شده است و قسمت کوچکی از گاز به محفظه تبخیر جریان می یابد از طریق شیر تنظیم کننده. بخار بی حس کننده اشباع (که به آن گاز حامل نیز گفته می شود) برداشته می شود و جریان هوای رقیق کننده و جریان هوای حامل در محل اتصال درگاه خروجی مخلوط می شوند و به جریان هوای حاوی درصد مشخصی از بخار بیهوشی تبدیل می شوند که برای بیمار وارد حلقه تنفس می شود. استنشاق کردن
روشهای استفاده شده توسط گاز برای بیرون آوردن بخار بیهوشی از طریق محفظه تبخیر به شرح زیر است: بیشتر اواپراتورهای مورد استفاده در دستگاه های بیهوشی از این نوع هستند (پلنوم بادی نامیده می شوند) و جریان هوا به طور فعال وارد محفظه تبخیر می شود و فضای فشار مثبت دارد. type نوع کشش ، تفاوت در این است که بخار بیهوشی با نیروی استنشاق بیمار&# 39 خارج می شود ، بنابراین اتاق تبخیر فشار منفی است. مقاومت در برابر جریان هوا باید بسیار کم باشد (مانند دستگاه بیهوشی هوا). ⑶ از طریق نوع حباب ، گاز حامل با نفوذ در مایع بیهوشی حباب های کوچک و متعددی را تشکیل می دهد ، در نتیجه منطقه فرار را افزایش می دهد. ro قطره چکان قطره کنترل شده مایع بی حس کننده (یا سرنگ میکرو پمپ) به داخل حلقه تنفس است تا بخار شود تا بیمار استنشاق کند. نوع ترکیبی: جریان هوا نه تنها می تواند سطح مایع را مسواک بزند ، بلکه عملکرد نفوذ در داروی مایع را برای ایجاد حباب دارد. اواپراتور دستگاه بیهوشی چند منظوره DMN -86 که توسط بیمارستان ما طراحی شده است دارای سه عملکرد مسواک زدن ، مکیدن و حباب نفوذی است.
بخاطر تولید غلظت ثابت و صحیح بیهوشی ، دستگاههای بخار کننده بیهوشی مدرن دارای دستگاههای جبران کننده دما و فشار هستند ، مانند دستگاههای بخور Drager19-I. اصل اواپراتور Tec 6 برای دسفرلران پیچیده تر است.
