Theدستگاه بیهوشیاز چهار زیر سیستم اصلی از نظر اصل کار تشکیل شده است: سیستم مدار تامین و کنترل گاز، سیستم مدار تنفس و تهویه، سیستم پاکسازی، و مجموعه ای از توابع سیستم و مانیتورهای مدار تنفس. برخی از ماشین های بیهوشی نیز دارای برخی مانیتورها و آلارم ها هستند تا به مقادیر و تغییرات متغیرهای فیزیولوژیکی خاص و پارامترهای مربوط به عملکرد قلبی ریوی یا غلظت گاز و بیهوشی در مخلوط تنفس اشاره کنند. به طور کلی تولیدکنندگان تنها ترکیب های نظارتی و زنگ خطر کمتری را برای محصولات استاندارد فراهم می کنند.
موارد زیر عمدتاً ترکیب و عملکرد ماشین بیهوشی را از اصل کار توضیح می دهد:
1. گاز تامین و کنترل سیستم حلقه
از آنجا که دستگاه بیهوشی هنگام کار به اکسیژن زیادی نیاز دارد، معمولاً از سیستم تأمین گاز مرکزی بیمارستان یا سیلندرهای اکسیژن به دست می آید. هر ورودی گاز از سیلندر به مدار باید از یک فیلتر، یک دریچه یک طرفه و یک تنظیم کننده عبور کند. تنظیم کننده می تواند فشار را به فشار کاری مناسب دستگاه بیهوشی کاهش دهد. سیستم مرکزی عرضه گاز نیاز به تنظیم کننده ندارد، زیرا گاز به حدود ۴ کیلوگرم کاهش یافته است. فشار کار مناسب دستگاه بیهوشی ۳ تا ۶ کیلوگرم است. بیشتر ماشین های بیهوشی دارای سیستم زنگ خطر شکست منبع اکسیژن هستند. اگر فشار اکسیژن کمتر از ۲٫۸ کیلوگرم باشد، دستگاه جریان گازهای دیگر را کاهش یا قطع می کند و زنگ خطر را فعال می کند.
میزان جریان هر گاز در دستگاه جریان پیوسته توسط یک جریان سنج کنترل می شود و توسط کنتور جریان نمایش داده می شود. جریان سنج می تواند مکانیکی یا حسگر الکترونیکی با ال سی دی باشد. پس از عبور گاز از دریچه کنترل و جریان سنج، وارد مدار کم فشار می شود، در صورت لزوم از بخار ساز عبور می کند و سپس به بیمار عرضه می شود. برای یک ماشین بیهوشی خوب، مکانیسم کنترل جریان گاز خنده و اکسیژن باید به هم مرتبط شوند، تنها در این راه نسبت اکسیژن به گاز خنده هرگز به حداقل (0.25L/min) افت نخواهد کرد.
2. تنفس و تهویه سیستم مدار
بیشتر ماشین های بیهوشی می توانند جریان پیوسته ای از اکسیژن و گاز بیهوشی را فراهم کنند که به آن سیستم گردش خون می نامند. در این نوع دستگاه بیهوشی، دو نوع اصلی مدار تنفس، یک نوع بسته و یک نوع نیمه بسته وجود دارد. در یک مدار تنفس بسته، تمام گاز بازدم شده توسط بیمار پس از از بین بردن CO2 به سیستم گردش خون با برمی گردد. در حالت نیمه بسته، بخشی از گاز بازدم شده توسط بیمار وارد سیستم گردش خون می شود و تا حدودی از سیستم گردش خون خارج می شود. در سیستم گردش خون، جریان عرضه گاز تازه زیر ۱L/min را بیهوشی جریان کم می نامند، و جریان گاز تازه زیر ۰٫۵L/min را بیهوشی حداقل جریان می نامند.
تهویه دستی اپراتور را ملزم می کند که به طور مداوم کیسه هوا را فشار دهد تا بیمار نفس بکشد. در طول یک عملیات طولانی مدت، اپراتور نه تنها بسیار خسته است، بلکه بر کارهای دیگر نیز تأثیر می گذارد. بنابراین هواکش های خودکار اغلب برای اجازه دادن مکانیکی به بیمار برای تنفس استفاده می شوند. هواکش گاز مخلوط بیهوشی را به مدار بیمار و سیستم تنفسی وادار می کند و گاز و گاز تازه بازدم شده توسط بیمار را می پذیرد. متخصص بیهوشی می تواند پارامترهایی مانند حجم جزر و مدی، میزان تنفس، نسبت الهام بخش-بازدمی، و تهویه دقیقه ای را با توجه به وضعیت بیمار تنظیم کند. تنظیم روش تهویه برای پاسخگویی به نیازهای مختلف بیمار.
3.تمیز کردن سیستم
سیستم تمیز کردن که با نام سیستم جذب دی اکسید کربن نیز شناخته می شود، از مخازن جذب دی اکسید کربن ۱ تا ۲ تشکیل شده است. مخازن پر از آهک سودا یا آهک باریوم هستند. عملکرد اصلی حذف CO2 از هوای بازدم بیمار است.
4. سیستم مانیتورینگ و زنگ خطر
دستگاه بیهوشی دارای مجموعه ای از دستگاه های مرتبط با نظارت با توجه به پیکربندی های مختلف، مانند نظارت بر راه هوایی، فیزیولوژی، غلظت گاز بیهوشی، و نظارت است که می تواند به طور غیر مستقیم عمق بیهوشی بیمار و آرامش عضلانی را منعکس کند.
بیشتر سیستم های مانیتورینگ ماشین های بیهوشی مجهز به یک دستگاه مانیتورینگ پایه به عنوان سکویی برای سیستم هستند. محتوای نظارت شامل: فشار راه هوایی، حجم جزر و مدی استنشاق شده، تهویه دقیقه، میزان تنفس، و سیستم های زنگ خطر مرتبط است. سایر نظارت های مورد نیاز را می توان به صورت جداگانه خریداری و به سیستم اضافه کرد.
علاوه بر این، ایستگاه کاری بیهوشی نیاز به مجهز شدن به یک سیستم مدیریت اطلاعات بیهوشی دارد که می تواند اطلاعات مربوط به مدیریت بالینی و اداری بیهوشی را دریافت، تجزیه و تحلیل و ذخیره کند، به طور خودکار اطلاعات را از مانیتور جمع آوری کند، و به طور خودکار یک برگه رکورد بیهوشی تولید کند. دستگاه بیهوشی از نظر ساختاری از بخش های زیر تشکیل شده است: قاب، مدار خارجی، هواکش، و سیستم مانیتورینگ.
