ونتیلاتور: عمدتاً بهبود علائم سرفه، خلط، و آسم است. هواکش عمدتاً برای کمک به بیماران برای بهبود علائم سرفه، خلط، و آسم و همچنین مشکل رستگاری دی اکسید کربن است. هنگامی که COPD به نارسایی تنفسی نوع II توسعه می یابد، بیمار دیگر نمی تواند هموار نفس بکشد. با کاهش عملکرد انقضایی خود، بیمار به طور معمول نمی تواند دی اکسید کربن را از بدن خارج کند که این کار منجر به حفظ دی اکسید کربن برای مدت طولانی خواهد شد. ، باعث هیپرکاپنیا، که می تواند منجر به کما یا حتی مرگ در موارد شدید شود.
مولد اکسیژن: عمدتاً برای بهبود علائم هیپوکسی، ژنراتور اکسیژن می تواند غلظت بالایی از اکسیژن تولید کند، به طوری که اکسیژن با هوای استنشاق شده طبیعی مخلوط شود، تا محتوای اکسیژن هوای استنشاق شده بیمار بهبود یابد. به بیان ساده تر، ژنراتور اکسیژن عمدتاً به کمبود اکسیژن در بدن می پردازد. هنگامی که اشباع اکسیژن خون بیمار COPD به زیر ۹۰٪ کاهش می یابد، نشان می دهد که بدن در هیپوکسی قرار دارد، و لازم است از یک متمرکز کننده اکسیژن برای اکسیژن درمانی خانگی استفاده شود. توجه: اکسیژن درمانی تنها وسیله کمکی برای اصلاح هیپوکسی پاتولوژیک است، نمی تواند با علت هیپوکسی از ریشه مقابله کند.
هواکش و متمرکز کننده اکسیژن وظایف خود را انجام می دهند و هر کدام نقش زیادی دارند
هواکش هوا را به بدن می وزد. عملکرد آن کمک و جایگزینی کار تنفسی بیمار، رفع خستگی عضلانی تنفسی و کمک به تنفس خوب است، اما نمی تواند محتوای اکسیژن و ذخیره اکسیژن در خون را به موقع افزایش دهد.
ژنراتور اکسیژن مانند یک الک دقیق است، اکسیژن را در هوا الک می کند، آن را تصفیه می کند و به بیمار عرضه می کند که می تواند هیپوکسی را بهبود بخشد، اشباع اکسیژن خون بدن انسان را در حالت سالم نگه دارد و سپس سوخت و ساز بدن انسان را بهبود بخشد. و مصونيت . بنابراین این دو کاملاً غیرقابل تعویض هستند. از ونتیلاتورها و متمرکز کننده های اکسیژن می توان در ترکیب استفاده کرد. با توجه به توسعه COPD، بیماران اغلب نیاز به درمان طولانی مدت خانه دارند. رایج ترین روش درمان در این زمان تهویه غیر تهاجمی همراه با متمرکز کننده اکسیژن، و استفاده از خانه با حالت ST است. هواکش بی سطح غیر تهاجمی، و متمرکز کننده اکسیژن بالاتر از 5L (پنج لیتر).
هواکش دارای پنج حالت "S"، "T"، "S/T"، "CPAP"، و "VAT" است که می تواند فشار الهام بخش بالاتر و فشار بازدمی پایین تری را در اختیار بیماران COPD قرار دهد که راه خوبی برای مقابله با تنفس آهسته است. موثرترین مدل برای بیماران مبتلا به بیماری انسدادی ریوی. هنگام استنشاق، هواکش می تواند فشار الهام بخش بالاتری را برای بیمار فراهم کند که به استنشاق هموار گاز و ورود به ریه های بیمار کمک می کند. هنگامی که بیمار بازدم می کند، هواکش می تواند فعالانه فشار را کاهش دهد و اختلاف فشار ایجاد کند. تحت عمل، به بیمار کمک می کند تا گاز اضافی در آلوئول را اخراج کند، تا تبادل گاز مؤثر انجام شود، علائم دیسم نفس را تسکین دهد، و فشار دیافراگم را تسکین دهد.
