بخش 7 روش های اندازه گیری و مقادیر طبیعی سونوگرافی زنان
یکی رحم
سه قطر باید اندازه گیری شود، قطر طولی، قطر عرضی و قطر قدامی خلفی رحم.
1. اندازه گیری قطر طولی رحم (قطر بالا و پایین).
(1) بخش اندازه گیری: بخش ساژیتال رحم. لازم است که مقاطع متقارن از فوندوس رحم تا سیستم داخلی دهانه رحم، لایه عضلانی و لایه های جلویی و پشتی آندومتر به وضوح نشان داده شوند.
(2) محل اندازه گیری: بدن رحم: فاصله بین لبه خارجی فوندوس رحم و سیستم داخلی دهانه رحم. دهانه رحم: فاصله بین سیستم عامل داخلی دهانه رحم و سیستم عامل خارجی دهانه رحم.
(3) مقدار عادی: بدنه کاخ 5.0 ± 1.0 سانتی متر. دهانه رحم 2.5-3.0سانتی متر.

2. اندازه گیری قطر عرضی (قطر چپ و راست) رحم:
(1) بخش اندازه گیری: بخش تاجی رحم. رحم نیاز به برش دارد و اندازه گیری در وسط بدنه رحم و زمانی که تصویر بزرگترین بخش بیضوی را نشان می دهد (نه در محلی که تصویر مثلثی است) انجام می شود.
(2) موقعیت اندازه گیری: حداکثر قطر چپ و راست که از بدن رحم می گذرد.
(3) ارزش عادی: 4.3 خاک 0.73cm
3. اندازه گیری قطر قدامی خلفی رحم (همچنین اندازه گیری فاصله بین لبه های خارجی لایه های قدامی و خلفی آندومتر):
(1) صفحه برش اندازه گیری: همان صفحه اندازه گیری قطر طولی رحم است.
(2) موقعیت اندازه گیری: عمود بر نصف النهار طولی رحم، اندازه گیری حداکثر فاصله قدامی خلفی.
(3) مقدار عادی: 4.3 ± 0.9 سانتی متر
دو تخمدان
همچنین نیاز به اندازه گیری سه خط قطر، قطر طولی، قطر عرضی و قطر جلو و عقب است.
1. بخش اندازه گیری: همانند بخش اندازه گیری رحم، اندازه گیری قطر طولی، قطر عرضی و قطر قدامی خلفی انجام می شود. هنگامی که تخمدان به راحتی قابل تشخیص نباشد، می توان بیمار را در یک موقعیت مایل قرار داد و تخمدان طرف مقابل را می توان از طریق مثانه پر به عنوان یک پنجره صوتی اسکن و اندازه گیری کرد.
2. محل اندازه گیری: بزرگترین خط قطر از طریق تخمدان.
3. مقدار طبیعی: از آنجایی که اندازه تخمدان به عواملی مانند سن مرتبط است، فرمول حجمی رایج مورد استفاده عبارت است از: طول × عرض × ضخامت / 2 و مقدار طبیعی باید کمتر از 6 میلی لیتر باشد. اندازه تخمدان یک زن بالغ حدود 4cm×3cm×1cm است.
4. مشاهده کنید و قضاوت کنید که آیا رشد فولیکولی وجود دارد و آیا بالغ و تخمک گذاری شده است یا خیر.
بخش 8 روش های اندازه گیری اولتراسوند زنان و زایمان و مقادیر طبیعی
یکی کیسه بارداری (GS)
کیسه جنین معمولاً در هفته 5-6 قابل مشاهده است.
1. بخش اندازه گیری: در زیر پر شدن متوسط ژل مثانه، قسمت طولی رحم را برای اندازه گیری حداکثر قطر طولی و قطر قدامی خلفی کیسه حاملگی و حداکثر قطر عرضی را در قسمت عرضی رحم اندازه گیری کنید.
2. موقعیت اندازه گیری: هر خط قطری باید قطر داخلی خود را اندازه گیری کند
دو اندازه گیری قطر دوپاریتال (BPD).
1. بخش اندازه گیری: در نمای مقطعی سر جنین، زمانی که ضخامت صفحات جمجمه در دو طرف ثابت است، اندازه گیری باید زمانی انجام شود که خط وسط مغز، تالاموس و بطن سوم به وضوح نمایش داده شود.
2. محل اندازه گیری: از طریق و عمود بر خط وسط مغز، حداکثر فاصله بین لبه خارجی صفحه پروگزیمال جمجمه و لبه داخلی لبه خارجی صفحه دیستال جمجمه را اندازه گیری کنید، یعنی حداکثر قطر عرضی سر جنین
3. مقدار طبیعی: این خط قطری برای بارداری میان ترم تا بارداری کامل، یعنی از 12 هفته تا ترم مناسب است. قطر دوپاریتال قبل از هفته 31 بارداری به طور متوسط 3 میلی متر در هفته، در هفته 31 تا 36 بارداری به طور متوسط 1.5 میلی متر و پس از هفته 36 بارداری به طور متوسط 1 میلی متر در هفته افزایش یافت.
سه. ستون فقرات جنین
1. بخش مشاهده: به صورت طولی مهره های گردنی، سینه ای، کمری و خاجی را از مهره های گردنی در امتداد سر جنین مشاهده کنید.
2. محتوای مشاهده: در قسمت طولی، ستون فقرات جنین دو نقطه روشن به شکل مهره هایی است که به صورت موازی و مرتب قرار گرفته اند تا مهره دمی بسته شود. هنگامی که پروب به طرفین حرکت می کند، سه نوار نوری دیده می شود و وسط آن پژواک جسم مهره است. کل تصویر و انحنای فیزیولوژیکی ستون فقرات را می توان در سه ماهه دوم نشان داد و در سه ماهه سوم مشاهده قطعه ای لازم است. در مقطع عرضی، سه نقطه نورانی قوی به شکل مثلث معکوس که از مرکز استخوان سازی دو قوس مهره ای و یک جسم مهره تشکیل شده است، دیده می شود.
چهار ضربان قلب جنین
1. صفحات مشاهده: در حال حاضر بیشتر از هواپیماهای چهار حفره ای، محور بلند بطن چپ و محور کوتاه آئورت استفاده می شود.
پنج. اندازه گیری حجم مایع آمنیوتیک
مقدار مایع آمنیوتیک می تواند وضعیت رشد جنین در رحم را منعکس کند. در مراحل اولیه و میانی، جنین در مایع آمنیوتیک شناور می شود و در سه ماهه سوم، مایع آمنیوتیک اطراف جنین است.
1. بخش اندازه گیری: پروب به موازات دیواره شکم حرکت می کند تا حداکثر عمق مایع آمنیوتیک را اندازه گیری کند.
2. موقعیت اندازه گیری: در اندازه گیری کلی، حداکثر عمق مایع آمنیوتیک معمولاً به صورت عمودی اندازه گیری می شود. هنگامی که مقدار مایع آمنیوتیک کم است، شکم زن باردار باید به چهار ربع بالا سمت راست، پایین راست، بالا سمت چپ و پایین چپ با مرکز ناف تقسیم شود و حداکثر عمق مایع آمنیوتیک در هر ناحیه باید باشد. اندازه گیری شود (لاشه و اندام ها را نمی توان در منطقه اندازه گیری گنجاند)، و مقدار متوسط گرفته می شود.
3. مقدار طبیعی: نیازی به محاسبه دقیق مقدار مایع آمنیوتیک نیست. در طول بازرسی فقط با مقدار اضافی، متوسط و کمتر تخمین زده می شود. بزرگتر یا مساوی 8 سانتی متر پلی هیدرآمنیوس، 3-8 سانتی متر طبیعی است و کمتر یا مساوی 3 سانتی متر الیگوهیدرآمنیوس است.
شش جفت
1. بخش مشاهده: پروب را عمود بر دیواره شکم حرکت دهید. در اوایل بارداری، یک نقطه ریز پراکنده به شکل نیمه ماه که به دیواره داخلی قسمت خاصی از رحم متصل است، قابل تشخیص است. تا زمان بارداری کامل، اکو به تدریج افزایش می یابد و لکه های پراکنده در وسط قابل تشخیص است. یا نواحی متراکم خطی، پوسته پوسته، هایپراکوی یا آنکئویک حلقه ای.
2. محتوای مشاهده و محدوده نرمال:
(1) ضخامت جفت: ضخامت طبیعی 2 تا 4 سانتی متر است، معمولاً بیش از 5 سانتی متر نیست.
(2) محل جفت: جفت می تواند در هر طرف دیواره رحم قرار گیرد.
(3) بلوغ جفت: معاینه اولتراسونیک بلوغ جفت را با تغییرات اکو کوریون، پارانشیم جفت و لایه بازال ارزیابی می کند و بلوغ جفت اغلب به چهار درجه تقسیم می شود.
جدول 8-1-7 استانداردهای درجه بندی بلوغ جفت
درجه صفحه کوریونی پارانشیم جفت لایه بازال
0 پژواک های خطی مسطح و صاف پژواک های نقطه ای با توزیع یکنواخت بدون پژواک تقویت شده
Ⅰ پژواک های خطی کمی موج مانند پژواک های نقطه ای پراکنده بدون پژواک تقویت شده
Ⅱ آشکارا موج دار، شکاف تا پارانشیم جفت گسترش می یابد، اما به لایه پایه نمی رسد.
Ⅲ بریدگی برجسته که به داخل پارانشیم جفت امتداد یافته و به لایه پایه می رسد هایپراکوی حلقه ای شکل، پراکنده در ناحیه آنکئویک هایپراکوی بزرگ و ذوب شده







