دانش اولیه و معرفی ابزار بیهوشی بیمارستانی
کار متخصص بیهوشی
پزشک بیهوشی را پزشک اتاق عمل نیز می نامند. متخصص بیهوشی می خواهد درد بیمار را کاهش دهد و علائم حیاتی مهم بیمار را کنترل کند ، از جمله تنفس ، ضربان قلب ، فشار خون ، قلب ، سیستم عصبی ، عملکرد کبد و کلیه ، و غیره. تکنیک های مختلف عمل بیهوشی برای اطمینان از این که عمل جراحی بیمار' بدون درد است و عمل بدون مشکل انجام می شود ، اما همچنین از ابزارهای پیشرفته برای نظارت بر عملکرد زندگی بیمار در هر زمان استفاده می کند. اقدامات مختلف درمانی را برای حفظ ثبات عملکرد زندگی بیمار و اطمینان از ایمنی بیمار انجام دهید.
به طور کلی ، متخصصان بیهوشی بالینی مسئول موارد زیر هستند:
1. به طور مشترک با پزشک مسئول [39] GG تصمیم بگیرید که آیا بیمار می تواند بیهوشی جراحی را تحمل کند یا خیر.
2. تصمیم بگیرید که از کدام روش بیهوشی و نظارت استفاده کنید.
3. بیمار را بیهوش کنید.
4. تمام تلاش خود را برای اطمینان از ایمنی بیماران در طول عمل انجام دهید.
5. پس از عمل ، بیمار می تواند با خیال راحت و پیوسته بهبود یابد.
6. درمان درد بعد از عمل ؛
7. درمان دردهای مزمن.
بیهوشی بالینی به بیهوشی عمومی و بی حسی موضعی تقسیم می شود. بیهوشی عمومی (بیهوشی عمومی داخل وریدی ، بیهوشی عمومی استنشاقی ، استنشاق داخل وریدی ترکیبی): ، بیهوشی داخل نخاعی (اپیدورال ، نخاعی ، بی حسی نخاعی و اپیدورال ترکیبی ، بی حسی ساکرال) ، بلوک عصبی (شبکه گردنی ، شبکه بازویی ، عصب سیاتیک). بی حسی موضعی: بی حسی سطحی ، بیهوشی اساسی ، کاهش فشار خون کنترل شده ، نظارت تهاجمی ، سوراخ شدن ورید عمقی ، تجزیه و تحلیل گاز خون و غیره.
درمان درد متخصصان بیهوشی عمدتاً مسکن بعد از عمل ، سقط بدون درد ، زایمان بدون درد ، درمان بیماری های دردناک ، درمان فلج عصب و اسپاسم و انواع دردهای حاد و مزمن مانند درد سر و گردن ، یخ زدگی شانه ، کمر و ساق پا است. درد تبخال و غیره
متخصصان بیهوشی 4 روش اصلی برای جراحی بیهوشی دارند:
(1) آماده سازی قبل از عمل: در مدت زمانی پس از تصمیم گیری برای انجام عمل جراحی ، یعنی قبل از بیهوشی ، متخصص بیهوشی باید بیمار را از هر نظر با توجه به وضعیت و وضعیت جسمانی بیمار' آماده کند. بخشی از کار نیز بستگی به بیمار دارد. هدف کلی این همکاری بهبود تحمل و ایمنی بیمار برای بیهوشی ، اطمینان از پیشرفت روان عمل و تلاش برای تثبیت علائم حیاتی بیمار در طول عمل و همچنین کمک به بهبود وضعیت جسمانی بیمار پس از عمل است. به
(2) اجرای بیهوشی (مرحله القایی): پزشک تصمیم می گیرد که کدام روش بیهوشی را اجرا کند: بیهوشی عمومی ، بی حسی نخاعی ، بی حسی سطحی و بیهوشی عصبی پس از مشاهده و تجزیه و تحلیل وضعیت بیمار' با توجه به آمادگی قبل از عمل فاز.
بیهوشی عمومی یک روش بیهوشی نسبتاً متداول است. پس از القای بیهوشی ، از لارنگوسکوپ لوله گذاری برای کمک به لوله گذاری استفاده می شود و دستگاه بیهوشی می تواند برای انتقال گاز بیهوشی به دستگاه تنفسی بیمار' عمل کند.
(3) بیهوشی حین عمل (مرحله بیهوشی): پس از ورود بیمار به وضعیتی که می توان آن را جراحی کرد ، وضعیت بیهوشی و علائم حیاتی باید حفظ شود. متخصص بیهوشی باید کل فرایند را پیگیری کند تا از هوشیاری و درد بیمار در طول عمل جلوگیری شود.
(4) احیاء بعد از عمل: پس از اتمام عمل ، بیمار باید به اتاق احیاء مجاور اتاق عمل منتقل شود ، اکسیژن را استنشاق کند ، فشار خون و الکتروکاردیوگرام را کنترل کند و پس از تثبیت علائم حیاتی بیمار پس از تثبیت به بخش عمومی منتقل شود. احیا. اگر وضعیت بیمار غیر طبیعی است ، سریعاً برای نجات به اتاق عمل برگردید.
to آشنایی با تجهیزات پزشکی اصلی بخش بیهوشی
1. دستگاه بیهوشی
دستگاه بیهوشی عمدتا برای بیهوشی عمومی استفاده می شود. این ماده بی حسی را از طریق یک مدار مکانیکی به آلوئولهای بیمار وارد می کند تا یک فشار نسبی از گاز بیهوشی ایجاد کند. پس از پخش شدن آن در خون ، مستقیماً سیستم عصبی مرکزی را مهار کرده و اثر بیهوشی عمومی را ایجاد می کند. دستگاه بیهوشی یک دستگاه بیهوشی نیمه باز است. عمدتاً از مخزن داروی مایع (مخزن تبخیر) ، کلید تنظیم اتر ، شکم تاشو ، مدارهای مکش و تنفس ، دریچه یک طرفه بازدم و دمنده تشکیل شده است.
2. مانیتور بیمار
مانیتور بیمار دستگاه یا سیستمی است که پارامترهای فیزیولوژیکی بیمار را اندازه گیری و کنترل می کند و می تواند با مقدار تعیین شده شناخته شده مقایسه شود و در صورت فراتر رفتن از استاندارد ، می تواند یک دستگاه یا سیستم زنگ خطر را ارسال کند. مانیتور باید به طور مداوم پارامترهای فیزیولوژیکی بیمار را به مدت 24 ساعت تحت نظر داشته باشد ، روند تغییر را تشخیص دهد ، وضعیت بحرانی را مشخص کرده و مبنای درمان و درمان اضطراری توسط پزشک را فراهم آورد تا عوارض را به حداقل برساند و به هدف برسد. از بین بردن و از بین بردن شرایط. هدف از مانیتور علاوه بر اندازه گیری و نظارت بر پارامترهای فیزیولوژیکی ، نظارت و پردازش شرایط قبل و بعد از دارو و جراحی است.
3. لارنگوسکوپ بصری (آینه لوله)
ابزاری برای تحریک بالینی بیماران برای نشان دادن گلوت در حلق. لارنگوسکوپ بصری به طور م treatmentsثر ، درمانهای معمولی و دشوار لوله گذاری داخل نای را در حین بیهوشی و نجات اضطراری حل می کند. پزشک می تواند لوله گذاری داخل نای را به طور واضح ، بصری و ملایم از طریق صفحه لارنگوسکوپ تکمیل کند و از عملکرد ایمن و م ofثر بیماران جراحی اطمینان حاصل کرده و عوارض لوله گذاری لوله را کاهش دهد.
