سونوگرافی دو بعدی (دو بعدی) ، سونوگرافی سه بعدی (سه بعدی) و سونوگرافی چهار بعدی (4 بعدی)
تفاوت سونوگرافی سه بعدی و سونوگرافی چهار بعدی چیست؟ نه تنها بسیاری از مادران و پدران آینده نمی توانند آن را تشخیص دهند ، بلکه حتی بسیاری از پزشکان نیز نمی توانند این موضوع را تشخیص دهند ...
همه ریاضیات را آموخته اند. محور X یک خط مستقیم است ، یعنی یک بعدی ، به علاوه یک محور Y برای تشکیل یک صفحه ، یعنی دو بعدی ، که این قسمت تصویر سونوگرافی است که ما معمولا می بینیم ، به علاوه یک محور Z ، XYZ سه محوری یک سه بعدی را تشکیل می دهد ، یعنی سه بعدی ، یک عکس ثابت از صورت یا دست ها و پاهای جنین بر روی تصویر سونوگرافی دیده می شود ، و یک محور زمان بر اساس سه بعدی اضافه می شود ، این است که می توان گفت این تصویر سه بعدی است. توانایی تغییر در طول زمان یک چهار بعدی را تشکیل می دهد ، که به عنوان یک فیلم پویای تصویربرداری از سطح جنین در تصویر سونوگرافی منعکس می شود ، که برای کودک بسیار زیبا به نظر می رسد.
در واقع ، تمام معاینات سونوگرافی بر اساس سونوگرافی دو بعدی انجام می شود. به عنوان مثال ، ساختار داخل جمجمه ای جنین ، چه شکاف لب ، طول و تکامل اندام ها ، وضعیت و فرم دست و پا و غیره وجود داشته باشد ، همه از طریق سونوگرافی دو بعدی انجام می شود. برای بازرسی
سونوگرافی سه بعدی و سونوگرافی چهار بعدی هر دو بر اساس بازرسی سونوگرافی دو بعدی انجام می شوند. اصل این است که برای دستیابی به تصویر از یک کاوشگر سه بعدی استفاده کنید و سپس تصویر را توسط رایانه در دستگاه پردازش کنید تا یک تصویر سه بعدی یا چهار بعدی تشکیل شود.
بسیاری از افراد یک سو mis تفاهم دارند:"؛ سه بعدی یک بعد بیشتر از دو بعدی است که قطعاً بهتر از دو بعدی است. چهار بعدی یک بعدی بیشتر از سه بعدی است و قطعاً از سه بعدی بهتر است."؛ در حقیقت ، لزوماً اینگونه نیست. در میان این سه ، وضوح سونوگرافی دو بعدی بیشتر است و توانایی قضاوت در مورد ناهنجاری های ساختاری جنین بالاتر از سه بعدی و چهار بعدی است. بنابراین ، تصاویر دو بعدی اساس اساسی برای قضاوت در مورد تغییر شکل جنین است.
هنگام غربالگری ناهنجاری های جنین در سه ماهه دوم ، حتی اگر سونوگرافی سه بعدی و چهار بعدی انجام شود ، سونوگرافیست ها بیشتر اوقات از تصاویر دو بعدی برای شناسایی ساختار داخلی اندام ها استفاده می کنند. هنگام مواجهه با ناهنجاری های خاص در سطح کودک ، گاهی اوقات ، سونوگرافی سه بعدی و چهار بعدی ممکن است کمک خاصی برای کمک به پزشکان سونوگرافی در تشخیص کند ، و همچنین به زنان باردار و خانواده های آنها اجازه می دهد ناهنجاری های جنین را بصری بیشتری درک کنند.
در این زمان ، از تصویربرداری اولتراسوند سه بعدی اغلب بیش از چهار بعدی استفاده می شود ، زیرا تصاویر سه بعدی ، به عنوان نوعی تصویربرداری ثابت ، اغلب ساختار و ضایعات خاصی را با تعریف بالاتر از تصاویر پویا ، به عنوان مثال شکاف جنین نشان می دهد لب ، ابتدا بر روی تصویر دو بعدی مشخص می شود که لب های جنین به طور مداوم قطع می شوند ، و سپس کاوشگر سه بعدی تعویض می شود ، و شرایط سه بعدی برای اسکن فعال می شوند. صورت جنین در صفحه نمایش ظاهر می شود و شکاف لب را نشان می دهد. فعال شدن شرایط چهار بعدی اغلب برای مشاهده پویا عملکرد حرکت و تغییرات یک ساختار خاص است.
بنابراین نمی توان گفت که "سه بعدی و یک بعدی بهتر است ، و" چهار بعدی "بهتر از" سه بعدی "است. در کار جدید تشخیص روزانه سونوگرافی قبل از تولد ، سونوگرافی یک بعدی روش ارجح برای غربالگری ناهنجاری جنین است. در شرایط عادی ، سونوگرافی سه بعدی و چهار بعدی مورد نیاز نیست. سونوگرافی سه بعدی و چهار بعدی فقط به معنای خاص مکمل هستند.
